Deze keer een boom die staat op één van de koppen op de parkeerplaats: De Vuilboom of Sporkehout.

Sporkehout is een heester uit de wegedoornfamilie. De naam dankt hij aan het feit dat de takken vrij breekbaar zijn en veel gesprokkeld werden voor het vuur. Daar kreeg je dan wel vuile handen van omdat de schors een stinkende substantie afscheidt. Vandaar ook de bijnaam vuilboom. Ander bijnamen zijn:bloedboom pijlhout, hondskers, honzehout, sprokkel, peggehout, duvelskeersj, houtjeshout, buskruithout, en stinkboom. Ze verwijzen allemaal naar een (vroegere) functie.

Voor mensen zijn schors en bessen licht giftig, maar de stinkende substantie schijnt goed te helpen tegen hoofdluis. Ook worden er van de schors laxeermiddelen gemaakt, maar dat zou ik niet zelf gaan proberen. U kunt ze in tabletvorm kopen.

Voor bijen is het een heel geschikte boom. Ook is het één van de weinige bomen waar de citroenvlinder haar eitjes legt.
In dit geval zijn rupsen dus een goed teken!

In Nederland komt de boom vooral voor in het Oosten, Zuiden en in de duinen. Op zandgrond voelt hij zich het beste thuis, maar zoals u ziet doet hij het ook prima op onze Amsterdamse klei. Als struik wordt hij 3 tot 6 meter hoog en heeft meestal meerdere stammen, maar hij kan ook als boom met één stam voorkomen. De jonge bladeren zijn goudbruin en worden later groen. De boom bloeit tussen april en juli en krijgt bessen die verkleuren van groen via rood tot donkerpaars (bijna zwart). In de herfst kunt u alle kleuren bewonderen.